Narodno pozorište Republike Srpske
Sezona 2018/2019.

Predstava Hamleta u selu Mrduša Donja

Autor: Ivo Brešan
Režiser: Nikola Pejaković
Scenograf: Dragana Purković Macan
Kostimograf: Jelena Vidović
Dizajner svjetla: Miljenko Bengez
Kompozitor: Petar Bilbija
Lektori: Milorad Telebak i Nataša Kecman
Asistent režisera: Dragana Đedović
Inspicijent: Vesna Maksimović
Sufler: Maja Kalaba

Uloge:
Željko Erkić, Željko Stjepanović, Ljubiša Savanović, Aleksandar Stojković, Vladimir Đorđević, Slađana Zrnić, Nataša Perić, Danilo Kerkez

RIJEČ REŽISERA

Čini mi se da je, nakon sloma socijalističkog sistema i nestanka same države Jugoslavije, ponovo došlo ono vrijeme kada je Brešanov Hamlet postao idealan tekst za postavljanje na scenu.

Nakon Drugog svjetskog rata, 1945. godine, kada su polupismene horde seljaka i proletera u nastajanju zgrabile rukovodeća mjesta i funkcije u novoj državi, stvoreni su, kao u nekom hemijskom eksperimentu, idealni uslovi za nastajanje ove priče, priče koju priča Ivo Brešan, jedan od najboljih i najdarovitijih komediografa na Balkanu. Čekali smo do sljedećeg rata i njegovog kraja, 1995. godine, kada su opet, slomom jednog sistema, stvoreni isti uslovi; opet su se grupe gologuzana i primitivaca uhvatile u političko kolo i zauzele ministarstva i osvojile vlast. Opet je Brešan dobio svoje vrijeme i zato smo odlučili da ispričamo našu priču. Opet su poratnu sudbinu naroda u ruke uzeli polupismeni demagozi i lažne patriote, sumnjivi prvoborci i lažni intelektualci.

Ne postoji ništa aktuelnije, u ovome času, od Brešana. Ne postoji ništa mudrije, pametnije i tačnije rečeno o nama sa ovih balkanskih prostora, o našem mentalitetu, nego što su rekli Nušić i Brešan. A između njih ‒ Kovačević.

Humor je ljekovita voda, kojom se umiva lice napaćenog naroda.

Politika je kurva, a političari svodnici koje istorija zaboravlja. Zato je važno da pisci i pjesnici ostave svoja svjedočanstva o ovom vremenu, da bi ga kasnije generacije mogle shvatiti i dešifrovati.

Ova priča o mentalitetu i nakaradnoj filozofiji života ‒ U se, na se i poda se, potrebna je i Banjaluci i Beogradu i Beogradu i Zagrebu i dalje...

A mi, ljudi iz pozorišta, jednostavno, moramo da reagujemo i jednom vječnom pričom o našoj paloj prirodi i prokletstvu, osvijetlimo dnevni mrak i razbijemo noćni muk.

Svi smo mi, ovako ili onako, dio Brešanovog Hamleta, Nušićevog Sumnjivog lica ili Sterijinih Rodoljubaca.

Nema nevinih.

Nikola Pejaković